IKEA-meubels

Je hebt al een maand niets geschreven eikel! Klonk het massaal (van een persoon) uit mijn sociale omgeving. Klopt, naast een torenhoog intellect en een weergaloze schrijfstijl heeft God mij namelijk helaas ook opgezadeld met de aandachtsspanne van een kwartel. Geintje natuurlijk, God bestaat niet. Over God gesproken, de laatste weken lijken mensen zich in Europa om de dag op te blazen in zijn naam. Zat stof om over te zeuren zou je zeggen, maar helaas heb ik het druk met belangrijkere zaken: IKEA-meubels.

De IKEA zelf is voor mij tastbaar bewijs voor het concept van de hel. Iedereen die een IKEA inloopt verandert automatisch in een blinde idioot die weigert ooit opzij te gaan als je er met je karretje langs wil. Kinderen beginnen spontaan tegen je aan te rijden met hun stomme kinderkarretjes waar helemaal niks in past, maar waardoor ze zich heel belangrijk voelen en alle vrouwen zijn er lelijk en dik zwanger. Na lang ploeteren heb je eindelijk alles gevonden, is er vervolgens bijna niets op voorraad, kan je in het gigantische magazijn niets vinden en krijg je ongevraagd rode kool bij je patat met gehaktballetjes.

Een week later worden de meubels bezorgd en wacht mij het helse karwei om met uitsluitend linker handen en net niet passende schroevendraaiers alle bestelde meubels in elkaar te knutselen. Tegen alle verwachtingen in lukte dit mij zonder grote problemen in een paar uur. Die stomme houten pennetjes waar je net niets in kan schuiven, maar ook niet op kan hameren omdat je dan deuken in je kast slaat daargelaten. De verbazing bij mijn naaste omgeving neigde naar het beledigende, maar met een futiel gevoel van trots strompelde ik na een paar uur voldaan naar de bank. Mocht mijn nieuwe baan niks worden kan ik altijd nog meubelinelkaarzetter worden. Hey kijk, een duif!

 

 

Related posts

Leave a Comment