Ode aan de lente

De zon schijnt, eindelijk! Mooie vrouwen hebben hun schuilplaats verlaten om de wereld te verblijden met hun zomerjurkjes terwijl hangjongeren op hun beurt met blikken goedkoop bier het straatbeeld vervuilen. Ieder voordeel heb ze nadeel, of was dat andersom? Al zal de volgorde van de woorden net als bij de meeste uitspraken van Johan niet veel invloed hebben op de betekenis. Ik drijf af…Lente dus. Niets leuker dan in de lente in je eentje met een leuk muziekje op door de stad slenteren en rondkijken. Rondkijken naar groepjes pubers die zo boos mogelijk kijkend in een soort boyband-formatie rondlopen door een drukke straat. Expres nooit opzij gaand voor tegenliggers en hun geringe leeftijd enkel verradend door de onwennige manier waarop ze hun sigaret vasthouden. Rondkijken in kledingwinkels met de naam paprika en je afvragen hoelang een team van marketingexperts heeft vergaderd tot er een van hen met haar vuisten op tafel sloeg en heel hard paprika! riep. De winkel er tegenover heet ook Mango moet ze gedacht hebben, dus fuck it. Links en rechts zitten mensen met ijspegels aan hun wangen in een korte broek op een terrasje van de eerste zonnestralen te genieten. Optimistisch de kou negerend roepen ze net te hard hoe lekker de zon al is en dat het als je die wind wegdenkt net zomer is. Heerlijk die lente.

In mijn sociale- en werkomgeving is de saladekoorts met het verschijnen van de lente uitgebroken als een epidemie. Vooral de dames (Sorry Asha ten Broeke, maar het is gewoon zo) tellen massaal de calorieĂ«n in hun blaadjes sla. Hoopvol praten ze over Fajah Lourens’ killer body dieet en hun voornemen om dit jaar echt alle mannenharten sneller te laten kloppen als ze zich in hun nieuwe designer bikini hijsen. Het heeft iets weg van jonge kinderen die bespreken wat ze gaan doen als ze de loterij winnen. Het zal nooit gebeuren, maar erover fantaseren is leuk. Fajah telt in ieder geval lachend haar geld. Haar blog verraadt dat ze het boek hoogstwaarschijnlijk niet zelf heeft geschreven, maar de overdaad aan foto’s van haar strakke buik prenten ’s lands dames in dat je echt niet het strand op kan met een vetpercentage van boven de zes procent.  Het levende bewijs dat je geen hersens nodig hebt voor succes als je maar een flink stel tieten, een leuk hoofd en een goede ghost writer hebt.

De zon schijnt. God bedacht de lente vast expres aan het begin van het jaar. Verlegen, maar vol goede moet komt een klein lentezonnetjes onze harten vullen met hoop op een voorspoedig jaar. Alle bedreigingen van Erdogan, het gelul over Brexit en het kapsel van Wilders worden voor eventjes vergeten als we met een koud glas witbier van de zon genieten op een terrasje in de lentezon. De zon schijnt, eindelijk.

 

Related posts

Leave a Comment