Stemwijzer

Politici hebben echt het beste met ons voor. Althans, dat is de boodschap die ik in de aanloop naar de verkiezingen het meest naar m’n hoofd geslingerd krijg. Buma zegt het met zijn degelijke christelijke neus op een ouderwetse manier. Jesse Klaver zegt het met zijn links populistische expres slecht geknoopte stropdas op een irritante manier en Geert Wilders zegt dat alle Marokkanen moeten oprotten. Dat 95% van Nederland de inhoud van het politieke debat waarschijnlijk niet begrijpt is niet relevant. Het gaat natuurlijk om imago en de manier waarop je het zegt. Zodra de formatie begint laat iedereen de principes toch al gauw varen om in het regeringsbootje te kunnen stappen met een gezworen vijand. Behalve de PVV, die zijn echt stom. “Je moet met iedereen praten en niemand uitsluiten, dus wij sluiten alleen de PVV uit”, aldus Jesse Klaver in het jongste verkiezingsdebat. Dat je daarmee volgens de peilingen van Maurice de Hond de meeste stemmers ook direct uitsluit maakt niet uit. Democratie is tot daar aan toe, maar je moet wel politiek correct blijven anders word je door de Haagse elite geboycot. Dat is geen dubbele standaard dat is oud Hollandsch fatsoen, ofzo.

Het verkiezingsdebat zelf was ook weer een mooi voorbeeld van de politieke poppenkast. Hoewel ik niets met Wilders heb en nooit op hem zou stemmen (laffe disclaimer, ik weet het) is hij wel de enige die zo’n debat de moeite waard maakt. Helaas vindt Geert de media stom (Heeft Trump van hem geleerd) en komt hij dit jaar niet opdagen. Zitten wij opgescheept met Buma, Asscher (nee niet die van dat schilderij met die trappen), Klaver, Pechtold en Roemer. Allemaal fatsoenlijke heren met onnoemelijk veel mediatraining die met een soort gemaakte hoffelijkheid met elkaar het debat in gaan. “Een genoegen om hier tegenover u te staan meneer Pechtold”, “het genoegen is wederzijds meneer Klaver”. Vervolgens komen de heren met feiten en cijfers die nauwelijks worden onderbouwd en roept iedereen door elkaar; wat jij zegt is niet waar! Op de bank kunnen we niets anders doen dan lachen om de wallen van Frits Wester, de oren van Emiel Roemer en de stropdas van JFK, van het debat zelf versta je toch geen hout en wat je wel verstaat komt neer op welles, nietes.

Zelf zie ik door de parlementaire bomen het democratische bos allang niet meer. Stemmen doe ik uit een soort misplaatst principe altijd, maar wat nou de juiste stem voor mij is, weet ik eigenlijk allang niet meer. Dat komt deels door mijn desinteresse in de Haagse poppenkast, maar ook deels vanwege mijn zelfgenoegzaamheid. Politici, en dan vooral die populistische jongens als Wilders en in Amerika Trump, roepen heel graag dat het echt heeeeeel slecht gaat met het land. We worden overspoeld door vluchtelingen die de boodschappen uit onze mandjes stelen in de Albert Heijn en constant alle vrouwen verkrachten. Niemand heeft meer genoeg koopkracht voor een boterham met kaas en vrijwel heel Nederland zit honger lijdend werkloos thuis. Ik zie het niet. Mijn TV werkt prima, de tosti ham kaas die ik net uit mijn grill haal smaakt lekker en ik heb vorige week nog nieuwe schoenen gekocht. Ook ben ik dit jaar nog niet een keer verkracht door een groep vluchtelingen en heb ik al een jaar of 8 dezelfde fiets die nooit wordt gejat. Gaat het nou echt zo ontzettend slecht met Nederland? Heb ik dan gewoon oogkleppen op? Moet ik niet zeuren met mijn salaris dat toch een stukje boven het minimum loon zit? Als ik al nergens last van heb, hoe kunnen die welvaartsbuiken in Den Haag dan zo zeuren? Stem anders gewoon op mij? Ik heb de oplossing ook niet, maar als ik schreeuw dat het anders moet, is het misschien nog grappig.

Related posts

Leave a Comment