ADHDHDHDER

Misschien moet ik me laten testen op ADHD. Een stelling die mij over het algemeen komt te staan op hoongelach, ongeloof dat ik het niet al heb gedaan en overweldigend veel mensen die het zonder enige expertise ter plekke vaststellen. Toegegeven, ik ben nogal druk, chaotisch, een aandachtstrekker, ik praat door mensen heen en mijn gedachten maken soms onnavolgbare sprongen naar onderwerpen van een week geleden. Toch blijf ik het stempel ADHD ontkennen. Of ik het stempel in zijn algemeenheid ontken, zoals DENK bijvoorbeeld doet bij de Armeense genocide weet ik niet. Dat mijn hersenen niet volgens de norm werken accepteer ik direct, maar is het per se een ziekte of beperking te noemen? En heeft het echt een hokje, stempel en medicijn met bijsluiter nodig?

Yoga-mensen vragen je je hoofd leeg te maken. Iets dat ik mij totaal niet kan voorstellen. Hoe kan je in Godsnaam nergens aan denken, als ik nergens aan denk, denk ik aan het feit dat ik nergens aan denk en vervolgens begin ik te twijfelen of denken dat je nergens aan denkt niet stiekem toch valt onder ergens aan denken, hetgeen mij weer doet denken aan het verband tussen intelligentie en de hoeveelheid denkwerk die je hersenen verrichten terwijl je eigenlijk nergens aan hoort te denken. Dat lukt mij dus niet. Verder snap ik het nut van nergens aan denken ook niet. Einstein zei ooit: “ik ben niet intelligenter dan de meeste mensen, ik denk gewoon beter over dingen na”. Vergeef me als ik meer waarde hecht aan de bedenker van de relativiteitstheorie dan aan een of andere kale opa die met zijn blote reet op brandende kolen zit in India. Het feit dat ik ieder wakker moment nadenk over dingen zorgt er bijvoorbeeld voor dat ik dit blog kan vol kalken met rare ideeën over alledaagse onderwerpen. Of iemand daar gebaat bij is laat ik in het midden, maar het een probleem of zelfs ziekte noemen? Lijkt me niet.

Een ander groot probleem bij ADHD is de rage. Uit een onderzoek van Laura Batstra, onderzoeker aan de rijksuniversiteit van Groningen, verdubbelde het aantal voorgeschreven ADHD-medicijnen tussen 2007 en 2013. Vrijwel iedere ouder die met een druk kind naar de huisarts gaat, wordt door gestuurd naar een psychiater. Ten onrechte, vindt Batstra. ADHD is meer een gedragsprobleem dan een psychisch probleem. Wellicht is het voor falende ouders een makkelijke zondebok als hun strontvervelende kind weer eens een onvoldoende haalt of pietje van het hobbelpaard duwt. Lekker de schuld zoeken in de geneeskunde en je koter vol stouwen met ritalin in plaats van een hartig woordje met ze spreken, een pak voor de broek of een draai om de oren. Dit alleen al is voor mij een reden om uit protest geen ADHD-test te doen en al helemaal geen ritalin naar binnen te proppen. Ik ben misschien niet uniek, maar voor excentriek teken ik als aandachtsgeil persoon direct.

Uiteindelijk is alles natuurlijk weer de schuld van het grootkapitaal. Farmaceuten als Pfizer en Janssen pharmaseuticals geven miljoenen uit aan websites over ADHD en fêteren artsen als ze de medicijnen voorschrijven. Een miljarden industrie die gedijd bij stempeltjes met het etiket ziek op mensen plakken. Hoe meer kinderen met ADHD, hoe meer Concerta (ironische naam), Ritalin en weet ik veel wat ze in elkaar kunnen drukken in hun fabriekjes. Je zou bijna denken dat kapitalisme niet overal goed voor is. Zelfs bij mensen die echt aan ADHD lijden zijn medicijnen denk ik slechts een doekje voor het bloeden. Ze moeten gebruikt worden als ondersteuning, naast gedragstherapie en andere sociale hulp. Zeker bij kinderen slaat het nergens op om ze maar meteen een kuurtje ritalin te geven en ze te vertellen dat ze nou eenmaal ziek zijn en dat maar moeten accepteren. Kijk eerst eens of de ouders wel normaal functioneren en er voor zorgen dat het kind in een gezonde omgeving opgroeit. Geef het kind een kans om een gezellige druktemaker te zijn in plaats van het gelijk de kop in te drukken met pillen. Want hoewel erfelijkheid ook bij mij vast een rol zal spelen, kan het heel goed dat mijn ietwat turbulente jeugd meer te maken heeft met hoe ik ben.

Related posts

Leave a Comment