Gelijkheid is een fabeltje

Afbeeldingsresultaat voor inequality

Liberté, égalité, fraternité (Vrijheid, gelijkheid, broederschap), het motto van Frankrijk (en Haïti, ironisch genoeg). Minimaal een derde van dit motto is naar mijn mening onzin. Welk deel dan? Gelijkheid natuurlijk. Onze politiek correcte samenleving hamert van alle kanten op je in dat iedereen gelijk is. En naast gelijk, is iedereen ook uniek. Je bent waardevol, er is er maar een zoals jij, echt waar, kom van dat gebouw af, je bent het waard om te leven. Uniek impliceert, naar mijn mening, dat het gelijk is aan niets anders. We zijn dus allemaal anders, maar ook allemaal gelijk? Lijkt me nogal een contradictie beste samenleving. Hoewel ik de uniekheid van ieder mens enigszins in twijfel durf te trekken, is die zogenaamde gelijkheid helemaal onzin. De conciërge van Albert Einstein was bijvoorbeeld op geen enkele wijze gelijk aan Albert Einstein. De wereld had er zonder laatstgenoemde heel anders uitgezien op wetenschappelijk gebied. Terwijl het vroegtijdig overlijden van zijn conciërge hoogstens had gezorgd voor het inhuren van een vervanger.  Niet ieder mensenleven is evenveel waard. George W. Bush stond niet met een geweer in de woestijn van Irak op de keizerlijke troepen van Saddam te schieten. Daar had hij voetvolk (en drones) voor. Het verlies van de president is namelijk een stuk erger dan het verlies van Joe Plumber uit Alabama. We proberen als mensheid krampachtig om het leven zo eerlijk mogelijk te houden, maar het leven is niet eerlijk. Niets in de natuur is eerlijk. Door de darwinistische wet van de sterkste te negeren maken we het menselijk ras kapot. De ketting is zo sterk als de zwakste schakel en door de steeds uitgebreidere zorg en steeds groter wordende hand die we de zwakken boven het hoofd houden wordt die schakel steeds zwakker, tot de ketting uiteindelijk  breekt en we in een zee van vlammen, dood en verderf ten onder gaan.

 

The end is nigh, repent!

Related posts

Leave a Comment