Ze verdienen te veel

 

 

De Olympische Spelen zijn voorbij. We hebben er geloof ik niet veel van gebakken. Epke donderde dit keer van z’n rekstok, Joeri won alleen goud met bierpong en de rest van Nederland schijnt vierde te zijn geworden. Pure speculatie overigens, want de Olympische Spelen vind ik ongeveer net zo spannend als de volgende zaken:

  • Belastingaangifte doen
  • Was opvouwen
  • Praten over het weer
  • Op de bus wachten

Tom Egbers loofde bij Studio Voetbal de teamgeest van de Nederlandse damesploegen op de Spelen. Ze gaan door het vuur voor elkaar, ze zijn gedreven en er zit er geen een tussen die zich beter voelt dan de rest. Waarom is het in het topvoetbal zo anders. Zijn gasten moeten hem het antwoord schuldig blijven. Co Adriaanse prevelt wat over het verschil tussen mannen en vrouwen en de rest van de voetbalintelligentia zit vooral afgeleid te kijken naar de hoogtepunten van het Nederlands dames hockeyteam.

Met stijgende verbazing constateer ik dat de aanwezige heren het antwoord op deze toch vrij makkelijke vraag echt niet weten. Het is heel simpel: Voetballers verdienen te veel. De miljoenen die maandelijks naar de bankrekening van een voetballer worden overgemaakt stijgen al gauw naar het, over het algemeen niet van intelligentie overlopende, hoofd van zo’n ventje van begin twintig. Zij, en wij met hen, krijgen ten onrechte het idee dat ze daadwerkelijk belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de mensheid. Dat die tien goals in de Champions League een vergelijkbare prestatie zijn als het beëindigen van een oorlog of de eerste maanlanding.

Wesley Sneijder vroeg jaren geleden in de kantine van het trainingskamp van Oranje lachend aan Piet Velthuizen hoeveel hij eigenlijk verdient. Twee ton per jaar was het antwoord, waarop Sneijder met een minzaam glimlachje vertelde dat hij het twintigvoudige hiervan binnen harkt.Koppel dat aan de menigte gillende handtekeningenjagers die hem overal volgen en z’n fotomodelvrouw die normaal nooit voor zo’n asociaal, Utrechts straatschoffie van 1.60m zou gaan en vraag je dan nog eens af of het gek is dat hij nogal tevreden is met zichzelf als persoon.

Die leuke, sportieve, enthousiaste damesteams hebben daar geen last van. Ellen Hoog won in 2015 de World Hockey Player of the year award. Zeg maar de Gouden bal voor hockeyers. Toch gok ik dat ruim drie kwart van Nederland haar op straat niet zou herkennen. Ook komt ze ongetwijfeld niet naar een hockeytraining in een Maserati. Iets dat overschatte prutvoetballer Memphis Depay zelfs kan betalen. Geef die lieve Ellen elke week een ton en zorg ervoor dat er over de hele wereld honderden miljoenen mensen naar haar wedstrijden kijken en haar gillend achterna zitten op straat en ze gaat zich ook beter voelen dan haar huis, tuin en keuken medespelers die het moeten doen met een fractie hiervan.

Het is geen ingewikkeld moreel dilemma over de teloorgang van de voetbalsport. Het minimum salaris van een Eredivisiespeler van buiten de EU is ruim twee ton per jaar. En dat gaat dan om spelers tot en met twintig jaar. Uit de Eredivisie. Bijvoorbeeld van NEC dus. Die trappen nog geen deuk in een spreekwoordelijk pakje boter en verdienen toch meer geld dan alle Nederlandse Olympische damesteams bij elkaar.

Ze verdienen te veel.

Related posts

Leave a Comment