Floor & Michiel in Thailand: De letter H


ahhhh

Mensen met blond haar en blauwe ogen (oke m’n haar is tegenwoordig bruin) moeten zich blijkbaar meer dan een keer per dag in smeren als ze de hele dag op een tropisch eiland in de zon liggen. Waarom vertelt niemand dit soort dingen aan mij. Net toen ik blij was niet getroffen te zijn door dengue, of knokkelkoorts, ben ik getroffen door onze grote vriend de zon. Het doet zo’n pijn dat ik niet eens een leuke metafoor met iets van schuurpapier en VMBO-ers kan verzinnen. Doe dat dus maar zelf.


auw m’n rug

Koh Phangan, het eiland met de naam die ik na er vijf dagen te zijn geweest nog steeds moet opzoeken op internet. Stomme thais met dat liberale gebruik van de letter h. Na anderhalve week door de jungle van het noorden te hebben getrokken liggen we nu (eindelijk?) op de tropisch stranden. Vol goede moed rende ik dan ook direct de prachtige zee in met het plan een flinke duik te nemen. Best scherp dat koraal. Gelukkig is de zee hier dusdanig zout dat mijn bloedende benen direct zijn ontsmet. Na een wat ongelukkige aankomst in een hostel dat niet zo leuk bleek als op internet stond, nestelden wij ons in een mooie bungalow gerund door een mix van Italiaanse en Russische mafia. Onder het genot van een Mojito, vers bereid door de rondborstige Russische barvrouw (geintje schat), kon ik een kleine zucht van verlichting toch niet weerstaan. Des te meer, omdat ik vlak daarvoor hoorde dat het in Nederland slecht weer is.

Op Kho Panghan is meer te doen dan alleen de full moon party. Je kan hier namelijk op nog snellere scooters nog harder scheuren door een nog bergachtiger landschap. De twee gehuurde monsters werden daarom na een dag gehalveerd om zo met z’n tweeen op een scooter verder te gaan. AUW NIET BIJ MIJN RUG VAST HOUDEN. Na twee dagen op ons ‘eigen’ strand te hebben gelegen, besloten we een rondje om het eiland te rijden en te kijken naar de geheime strandjes. – Blijkbaar trappen domme toeristen nog steeds in woorden als afgelegen en ongerept, maar op een eiland zo groot als de stad Leiden in deze tijd van iPhones, Google Earth en sattelietbeelden ga je je echt niet in het gezelschap van Columbus en Galileo Galilei voegen.- Uit deze reis concludeerde mijn lieftallige metgezel dat een combinatie van het strand van west-Koh Phahnghahn en de zee van noord-Koh Phangan ultiem zou zijn. Toch is de huidige situatie ook bepaald geen verschrikking.

Langzamerhand begint het einde van deze vakantie opeens in zicht te komen. Iets dat voor mij over het algemeen niet een extreem sombere gedachten is. Een eigen bed, een broodje kaas, “heeft u een bonuskaart”, zijn voor mij zaken die ik altijd wel mis na een week of twee. Thailand mis ik echter nu al. Mijn goede vriend Domo de Griek (dat is een artiesten naam) vroeg me of ik al een hippie ben. Dat ben ik helaas, ik bedoel gelukkig, nog niet. Dat ik die blije stinkende Thaise variant stiekem een beetje zal missen, is wel zo. Maar goed, dat zijn zorgen voor later.Eerst op naar onze laatste bestemming; Koh Tao.

 

Feitjes die ik heb geleerd door schuilen van de regen:

  • Thailand wordt geleid door het leger dat in 2014 een staatsgreep pleegde
  • De koning van Thailand zit al ruim 70 jaar op zijn troon. De langst zittende vorst ter wereld
  • Thailand heette tot ongeveer 1932 Siam
  • Er zijn 4400 verschillende soort kakkerlakken
  • Die in Thailand zijn heel groot
  • Heinz maakt Thaise chilisaus
  • Die is heel lekker

Toedels!

Related posts

Leave a Comment