Flashpacken

 

Thailand haal je oordoppen uit de kast. Deze druktemaker komt er bijna aan. Over twee weken vlieg ik naar de minst originele vakantiebestemming sinds Lloret de Mar (Nee schat, ik vind het echt leuk om naar Thailand te gaan. Ja echt, dit is een geintje). Zoals het hoort gaan we avontuurlijk rondtrekken. We vliegen in een krakkemikkige doodskist naar het noorden en schuifelen dan stapsgewijs tussen de gemartelde olifanten en rijstvelden door naar beneden om keihard te gaan chillen op wat eilandjes. Haha kneus, jij haat backpacken. Ja ja, lees nou maar verder.

Aangezien dingen alleen bestaan als hipsters er een dom nieuw woord voor hebben bedacht, geef ik u: Flashpacken. Dat is backpacken, maar dan voor mensen die geen zin hebben te overnachten in het plaatselijke, door schurftige hippies geïnfesteerde, hostel of te leven van vijf Baht per dag. Wij zetten onze backpacks de eerste dag neer op de subtiel verkoelde vloer van het Hilton in Bangkok, alwaar wij in de chique bar zullen genieten van een exorbitant dure cocktail. Althans, duur voor de lokale bevolking, voor ons rijke westerlingen is dat natuurlijk peanuts. Natuurlijk zullen we ons ook een paar keer wagen aan een wat minder goed onderhouden etablissement, maar een exclusief restaurant of prijzige excursie gaan we niet uit de weg. Flashpacken dus.

De iPhone gaat dus ook gewoon mee op reis. Ik hoor mensen wel eens verzuchten dat ze het zo heerlijk vinden om op vakantie hun telefoon uit te zetten of zelfs  niet mee te nemen. “Dat rot ding”, zeggen ze dan. Is natuurlijk logisch. Sinds de ‘altijd een telefoon bij je hebben waar je ook bent wet‘ uit 2005 is het namelijk voor iedereen verplicht die telefoon buiten je vakantie altijd bij je te hebben. Het is zo vervelend om op ieder moment, waar je ook bent, iedereen op de hele wereld te kunnen spreken door een klein rechthoekige apparaatje van 50 gram waarvan je totaal geen last hebt. Vroeger was het veel beter, toen moest je gewoon een half jaar paardrijden om je naar Italië verhuisde oom te spreken. Onderweg gingen er dan mensen dood aan de builenpest of werden vermoord door een bende rovers. Die goeie ouwe tijd.


Veel leuker dan bellen

Ik dwaal af. Onze precieze route hebben we nog niet uitgestippeld. Niet door een gebrek aan tips overigens. Zoals ik al zei, Thailand is bepaald geen onontdekt landje. Vrijwel al mijn (zoveel zijn het er niet) Facebook-vrienden schroomden niet mij te voorzien van (ongevraagd) advies. Beschouw dit als mijn dankwoord, ik stel het stiekem best op prijs. Vooral vanuit Griekenland kwam een zeer gedetailleerd verslag van de do’s and don’ts in Thailand. Waar het vooral op neerkomt:

  • Drink niet uit de kraan
  • Check altijd tussen der benen
  • Don’t eat the yellow snow (Dat is meer een algemeen levensadvies)

Misschien heb ik toch best zin in deze vakantie. Het volgende stukje komt naar u toe vanuit Thailand. Of gewoon morgen, omdat ik dan de drang krijg weer wat onzin neer te kalken.

 

Flashpacken dus.

 

 

Related posts

Leave a Comment