Recensie van de week – Milú

Over smaak valt niet te twisten. Dus heb je niet lekker gegeten? Wil je er anoniem over zeuren op internet? Mag best, je hebt immers ook een uitlaatklep nodig voor de frustratie die je hebt, omdat niemand je mag en restaurantpersoneel spontaan chagrijnig wordt van je lelijke kop. De winnaar van deze week is ene Dignitario, een zogeheten topproever. Hij ging naar restaurant Milú in Den Haag en schreef het volgende:

Eten: 1 Service: 5 Decor: 7

Vandaag ongepland in restaurant/cafe Milu beland in Den Haag. Niet om “uit eten te gaan” maar omdat ik snel wat werkzaamheden moest verrichten waarbij ik moest inloggen op mijn laptop. Zodoende een bestelling gedaan van de dinerkaart omdat lunch niet meer mogelijk was op dit tijdstip. Ik heb “Fish & Chips” besteld en tot mijn grote verbazing was zowel de kwaliteit als de kwantiteit was ver beneden peil. Ik heb letterlijk twee kleine brokjes vis gehad (volgens de menukaart kabeljauw.. wat het echt was kan ik niet vertellen) – redelijk droog en een mini portie ‘krulpatat’. Hiervoor heb ik welgeteld 12 euro betaald terwijl ik nu op de website lees dat het gerecht blijkbaar 8 euro kost. Bij de visboer was ik 5 euro kwijt geweest voor een lekker bakje kibbeling. Ter verbeelding op mijn bord lagen twee kleine stukjes kibbeling daar heb ik 12 euro voor betaald. Dit riekt haast naar oplichting, het voelt in ieder geval zo. De kwaliteit van die twee stukjes vis was ook belabberd. En ja, als je bij een twee sterren restaurant gaat eten krijg je ook kleine aperitiefjes maar dat is meestal heerlijk. Ik had de aanname gedaan dat fish & chips een vrij eenvoudig Brits gerecht was waar bijna niets mee mis kan gaan. Maar dit is blijkbaar wel mogelijk. De kwaliteit/prijsverhouding is ver zoek. Vandaar deze review. Ik kom regelmatig in hotelbars en restaurants van het hogere segment (Hiltons/Sheraton etc) en met een reden want daar is het serviceniveau nog op orde.
Over het algemeen is het ’t Plein in Den Haag ook niet alles qua service maar het eten is meestal wel te doen met pluspunten voor de Barlow en Luden. Dit restaurant zit qua prijsklasse in ongeveer hetzelfde segment als de restaurants op ’t Plein en terwijl de ligging/kwaliteit van het eten verre weg van optimaal is als het Plein. Al met al de kwaliteit moet omhoog bij dit tentje of de prijs moet omlaag. Service was niet heel goed maar ook niet heel slecht. Normaal gesproken loop ik in pak en wordt daarom misschien anders benaderd dan dat ik casual een restaurant in loop. Algemene conclusie is dat mijn beleving van dit restaurant erg slecht was. En dat is toch de reden waarom je naar een restaurant of grand cafe gaat en niet de visboer om de hoek. Wellicht kan Gordon Ramsay de boel hier nog redden?

Argumentatie: 1 Taalgebruik: 4 Irritatatiefactor: 9

Argumentatie

Dignitario moet wat werkzaamheden verrichten op zijn laptop dus hij duikt even een restaurantje in, wat een spontane kerel. Lunch was niet mogelijk op dit tijdstip, wat zielig. Misschien volgende keer leuk om het tijdstip dan ook te vermelden. Of was het gewoon zes uur ’s avonds en ben jij de enige kneus die dan nog een uitsmijter wil eten? Verbazingwekkend genoeg kreeg meneer een kleine portie. De zin bovenaan de menukaart die het concept beschrijft is dan ook extreem cryptisch en ingewikkeld: “Bij Milú draait alles om proeven, daarom bestaat onze dinerkaart uit kleinere gerechten om samen van te genieten of lekker voor jezelf te houden.” KLEI-NE-RE gerechten dus, loser.
Meneer vindt het ook erg duur die twaalf euro. Op de website leest hij zelfs dat het acht euro kost. Welke website het is weet ik niet, maar niet die van restaurant Milú, liegbeest. Er staat dat het kabeljauw is, maar wat het echt is weet hij niet (UHM KABELJAUW MISSCHIEN LULHANNES?).Bij de visboer kan hij voor vijf euro een bakje lekkere kibbeling kopen, jammie. Bij de appie op de hoek koop ik voor 80 cent een pak melk, fijn voor je. Na wat geraaskal over hotelbars raakt onze vriend het spoor helemaal bijster. Er komt een kort verhaal over het Plein en als afsluiter de mededeling dat hij normaal in pak loopt. Kijk dat verandert natuurlijk alles. Ze zouden je misschien een mooie sticker kunnen geven die je dan op je ‘casual’ shirt kan plakken waarop staat dat je eigenlijk altijd een pak draagt. Dan zullen de prijzen omlaag schieten en de thaise vrouwen uit alle hoeken van restaurants verschijnen om je voeten te masseren. Spring lekker met een pak van bakstenen van de Erasmusbrug, eikel.

Taalgebruik

Zoals de meeste mannen die een pak dragen, is Dignitario nogal lang van stof. Vooral het toevoegen van onnodige woorden is een hobby van onze gedistingeerde vriend. Hij kreeg ‘letterlijk’ twee stukjes vis. Goed dat hij het zegt, want wie krijgt er niet dagelijks figuurlijk twee stukjes vis? Niemand inderdaad, dombo. Milú is overigens met een accent op de u. Het is je vergeven, want lezen is duidelijk niet je sterkste kant. Normaal wordt ik anders behandeld. Staat heel intelligent wordt met dt. Een d was hier echter meer dan voldoende hoor slimmerdt. Tot slot loop je casual een restaurant in. Misschien bedoel je casual gekleed? Of bedoelde je  fluitend met een hand in je zak? Misschien spellcheck installeren op je laptop, paardenlul.

Interpunctie

Zoals het een heer betaamt, gebruikt Dignitario af en toe een komma. Ze staan meestal niet op de goede plek, maar het gaat vooral om het idee hoor. Daar zijn eigenlijk ook helemaal geen, echte regels voor., Vandaar deze review. Lijkt me overigens geen complete zin, maar ach, wat moet je nou met een onderwerp en een persoonsvorm. Daar heb jij als drukbezet, op laptop werkend, pakdragend heerschap helemaal geen tijd voor.

Volgende keer lekker naar de visboer gaan en dan met werkende TV de haven in duiken.

Related posts

Leave a Comment