Alles wat ik doe is toch wel leuk

 

Kleine kinderen zijn leuk. Vrijwel iedereen vindt ze schattig. Ze hebben een verfrissende onschuldigheid. Bekijken hoe ze de wereld ontdekken is aandoenlijk. Met grote ogen lopen ze al vallend rond zonder enig benul van de zorgen en het onheil in de wereld. Hun prille geest nog niet vervuild door de stortvloed aan impulsen die de moderne mens tot waanzin drijven. Een kinderglimlach vult de ziel met gelukzaligheid. Althans, dat vindt ‘men’. Ik ben het hier niet mee eens. Kinderen zijn tactloze, asociale, botte teringlijers. Waarom? Goed dat je het vraagt.

Ik zie niet in wat er aandoenlijk is aan zo’n koter die vanuit het zitje van zijn moeders boodschappenkarretje in de rij bij de kassa vijf minuten onafgebroken naar me staart. WAAR DE FUCK KIJK JE NAAR PLEURISVENTJE, wil ik dan eigenlijk roepen. Doe ik niet, ik ben geen psychopaat, maar ik kan onmogelijk de enige zijn die er de kriebels van krijgt. Mijn kinderen krijgen later een corrigerende tik als ze dit doen. Gevolgd door een kijk voor je mafkees. Door onze kinderen te behandelen alsof ze een vrijbrief hebben om dergelijk asociaal gedrag te vertonen houden we het in stand. Daar ben ik van overtuigd.

Dan de tweede sociale overtreding die kleine kinderen begaan: Niet kijken waar ze lopen. Toegegeven zijn er ook volwassen die zich hier schuldig aan maken, maar in het geval van kinderen is het opeens ‘schattig’. Vandaag nog in de supermarkt kreeg ik een boze blik van een jonge moeder nadat haar koter omviel nadat hij tegen mijn knie aanliep. Alsof ik ik er iets aan kan doen dat die kleine poepfabriek stront in z’n ogen heeft. Ik sta verdomme stil, moet ik een sirene aan m’n broek vastplakken zodat jouw visueel gehandicapte adderengebroed door heeft dat hij voor zich moet kijken? Nee, dacht het ook niet.

Voor straf heb ik voorgenomen om mij een dag lang te gedragen als een klein kind. Met grote ogen ga ik aan corpulente vrouwen vragen waarom ze zo fucking dik zijn. Met een dwaze blik en kwijl aan m’n kin ga ik mensen omver lopen en ze vervolgens minuten lang huilend aanstaren als ze er iets van zeggen. Gewoon om te ontdekken of de leeftijdsgrens waarbij dit soort gedrag schattig is lager of hoger ligt dan 31. Waarschijnlijk krijg ik normaal gesproken een boete voor dit gedrag, maar gelukkig is de politie aan het staken en kom ik er ongestraft mee weg. Ben ik toch nog actueel.

Related posts

Leave a Comment