Bizon Whopper

De mensheid staat bovenaan de voedselketen. Ver bovenaan. Te ver bovenaan. We staan zo hoog bovenaan dat we de rest van de voedselketen kweken in kampen en systematisch uitroeien en op ons brood pleuren. We eten nou eenmaal graag vlees. Het liefst proppen we dagelijks zoveel en zo vet mogelijk vlees in onze bolle koppen. Gewoon wat koeien in je wei laten grazen is daarom niet meer genoeg. Om de hoeveelheden aan te slepen die wij nodig hebben zijn massavernietigingskampen nodig. We gaan toch verdomme geen hamburger zonder spek eten?!

Ik ben geen vegetariër. Vlees is gewoon te lekker en mijn moreel kompas is net niet scherp genoeg afgesteld om het af te zweren. Al mijn kutopmerkingen ten spijt heb ik stiekem wel respect voor mijn geitenwollensokkenbroeders. Ik zou het natuurlijk nooit toegeven, maar dat terzijde. Vlees eten op zich is denk ik ook niet het probleem. Het is de hoeveelheid. Vroeger, heel vroeger, toen we nog zelf op ons eten moesten jagen, was niemand zo gek om zijn leven nog een keer te wagen, omdat hij zo’n trek had in een dubbele Bizon Whopper. Het gemiddelde gewicht van een hamburger bij een fastfood zaak is tegenwoordig het vijfvoudige van de gemiddelde burger uit de jaren 50. En we blijven ons maar afvragen waarom iedereen zo dik wordt.

Vlees eten moet moeilijker worden gemaakt. Ik mocht vroeger alleen mijn stuk vlees opeten, als ik ook mijn groente opat. De overheid moet dezelfde regel invoeren voor het hele volk. Geen groente eten? Dan zonder stuk vlees naar bed. Mensen die hun groente dan op hebben krijgen een mooie broccoli button op hun borst geplakt zodat de slager weet dat hij het mee kan geven. Klinkt dat eng en totalitair? Ja vast wel, maar niet enger dan de kampen waarin we al onze dierenvrienden systematisch afslachten toch?

 

Related posts

Leave a Comment