Brandend Pino pak

 

In een tweede hands broek tot aan je navel dansen op één of ander triest schijt bandje waar – terecht – nog nooit iemand van heeft gehoord. De hipster-epidemie blijft maar aanhouden. De reden dat niemand van je favoriete bandje heeft gehoord, is omdat het drie zwakzinnige dertigers zijn die in de garage van hun moeder met takken op een vuilnisemmer staan te rammen terwijl de zanger braakgeluiden maakt in een microfoon. Wij gewone mensen snappen waarschijnlijk niet dat het braken een metafoor is voor het protest tegen de uitwassen van de pop-cultuur, ofzo.

De hipster heeft een ironisch bestaan. Ze proberen uit alle macht buiten de hokjes van de moderne maatschappij te blijven en worden daardoor als één van de weinigen nog daadwerkelijk in zo’n hokje geplaatst. Alsof ze niet doorhebben dat de verzuiling allang is afgelopen. Heel goed je best doen om er uit te zien alsof het je niet kan schelen hoe je eruit ziet. Naarstig op zoek naar een achteraf gelegen crackhuis waar ze toevallig ook ‘vintage’ kleding verkopen waarmee je eruit ziet als een Parijse clochard uit het begin van de vorige eeuw. Je bent niet uniek, je bent niet interessant, je bent één van de weinigen die nog het kuddegedrag vertoont uit de tijd dat Gabbers en Skaters elkaar met enige regelmaat de pleuris in beukten.

Als braaf anti-consumptie-globalist eet je uiteráárd ook geen vlees. Hoewel vrijwel alle hipsters overtuigd atheïst zijn en in de veronderstelling leven dat de mens een dier is, gaat het argument dat we bovenaan de voedselketen staan er dan blijkbaar niet in. Niemand is fan van legbatterijen, maar denk je echt dat andere dieren ons met rust zouden laten als we trede lager op de evolutionaire ladder stonden?

Mijn advies aan alle hipsters; wil je echt zo uniek zijn? Spring in een brandend pinopak van de Domtoren. Hartstikke origineel en zijn we meteen van jullie af.

Related posts

Leave a Comment